Hikâyesi
Vaftizci Yahya'ya adanan Vazelon Manastırı, Trabzon'un güneyinde, Maçka yakınlarındaki dağlarda bir çam ormanının içinde yer alır. Erken tarihi kesin olarak bilinmiyor; bazı araştırmacılar kuruluşunu 270 ile 317 yılları arasına tarihlendirir, bu da onu bölgenin en eski manastırlarından biri yapar. Kaynaklara göre Bizans İmparatoru Justinianus manastırı 565'te onarttı.
Manastır en etkili dönemini Trabzon İmparatorluğu zamanında ve sonrasında yaşadı. 13. yüzyıldan itibaren Maçka vadilerinin dini, kültürel ve ekonomik hayatında önemli bir rol üstlendi; geniş arazilere ve köylere sahip oldu. Yerel rivayet, bölgenin en zengin manastırı olduğunu bile söyler. Vazelon Senetleri olarak bilinen belge arşivi, yüzyıllar boyunca arazi satışlarını, vasiyetleri ve köy işlerini kayda geçirdi; günümüze ulaşan bölümleri bu yörenin kırsal hayatı için değerli bir kaynaktır.
1461'deki Osmanlı fethinden sonra da manastırda dini yaşam sürdü. Son sakinlerinin Türk-Yunan nüfus mübadelesiyle bölgeden ayrıldığı 1920'lerin başında tamamen terk edildi.
Bugün Vazelon bir harabedir; duvarları ağaçların arasında kaya yüzeyine yaslanarak yükselir. Define avcıları ve bakımsızlık yapıya ciddi zarar verdi, ancak Cennet, Cehennem ve Kıyamet Günü sahneleri de dahil olmak üzere fresklerin izleri hâlâ görülebiliyor. Daha çok bilinen Sümela'nın aksine sessiz bir yerdir; orman içinde kısa bir yürüyüşle ziyaret etmek için idealdir.




